మాట

ఒకప్పుడు ,

కోటలు  దాటేదాన్ని ,

ఒకరు  నోరు  తెరిచారంటే ,

నే నెక్కడికో వెళ్లేదాన్ని . 

ఓమాట కోసము ఇళ్ళు వదిలి ,

గల్లీలు దాటి వచ్చేవాళ్ళు . 

ఓ పూట  కూడ , తీరిక  లేకుండా 

నే నుండేదాన్ని , 

అందరి  నోళ్ళల్లో నానే దాన్ని !

కయ్యానికి  ఓ  మాటే ,

వియ్యానికి  ఓ  మాటే . 

బ్రతికించాలన్నా  ఓ మాటే 

భయ పెట్టాలన్నా ఓ మాటే. 

అభయం ఇవ్వాలన్నా ఓ మాటే 

అభినందిచాలన్నా  ఓ మాటే 

ఇప్పుడేమో ,

చరవాణి  చె  చెర  పట్టబడి 

పదము  పలికితె   ఒట్టు ,

మాట  అవుతోంది  మట్టు . 

గాలానికి చిక్కిన చేపవోలే ,

అంతర్జాలానికి  దాస్యమాయే ,

మనిషి  భగాలము!

మళ్లే ప్పుడు  చూస్తామో

మాటల కోలాహలము!!

అర్ధాలు

మట్టు = మితము (తక్కువ),తగ్గుదల
భగాలము = పుఱ్ఱె, మానవుని మెదడు
కోలాహలము = బహుజనధ్వని, కలకలము.